Valinger, 25 mg, tabletki powlekane, 4 szt.

sildenafil, tabletka, erekcja

Opis

Valinger to tabletki na potencję. Lek stosuje się u mężczyzn mających problemy z erekcją (jej utrzymaniem bądź osiągnięciem). Przed zastosowaniem leku należy zapoznać się z narzędziem diagnostycznym stanowiącym część ulotki.

Skład

Substancją czynną jest syldenafil.

1 tabletka zawiera 25 mg syldenafilu.

Substancje pomocnicze:Rdzeń tabletki: wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa.Otoczka: hypromeloza (2910; 6 mPa∙s), tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 6000, talk, indygotyna lak glinowy (E 132).

Dawkowanie

Valinger należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zwykle stosowana dawka to 1 tabletka (25 mg) przyjmowana około godziny przed planowanym stosunkiem, popita szklanką wody.

Tabletekna potencję Valinger nie należy stosować częściej niż raz na dobę.

Do zadziała leku wymagane jest pobudzenie seksualne. Tabletki na erekcję zazwyczaj zaczynają działać po 30 min do godziny. Działanie leku może ulec opóźnieniu jeśli zostanie przyjęty razem z dużym posiłkiem.

Działanie

Valinger rozkurcza mięśniówkę naczyń krwionośnych w prąciu co ułatwianapływ krwi do penisa. Ułatwia to osiągnięcie erekcji oraz utrzymanie wzwodu. Wymagana jest stymulacja seksualna.

Wskazania

Lek stosuje się w przypadku zaburzeń wzwodu (impotencji) czyli problemu z uzyskaniem lub utrzymaniem wzwodu w prącia umożliwiającego odbycie stosunku seksualnego.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Valinger?

• jeśli pacjent ma uczulenie na syldenafil lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.
• jeśli pacjent przyjmuje azotany, ponieważ ich jednoczesne przyjmowanie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.
• jeśli pacjent przyjmuje leki uwalniające tlenek azotu (np. azotyn amylu, tzw. poppers), ponieważ ich jednoczesne stosowanie może powodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.
• jeśli pacjent przyjmuje riocyguat.
• jeśli pacjent ma poważne problemy z sercem lub wątrobą.
• jeśli pacjent miał niedawno udar lub zawał serca lub jeśli ma niskie ciśnienie tętnicze krwi.
• jeśli u pacjenta występują niektóre, rzadkie dziedziczne choroby oczu (takie jak zwyrodnienie barwnikowe siatkówki).
• jeśli u pacjenta stwierdzono kiedykolwiek utratę wzroku w wyniku niezwiązanej z zapaleniem tętnic przedniej niedokrwiennej neuropatii nerwu wzrokowego (ang. non-arteritic anterior ischaemic optic neuropathy, NAION).

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Valingermoże powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W poniżej tabeli wymienione są najczęściej występujące skutki uboczne leku. Pełna lista dostępna jest w ulotce leku.

Działania niepożądane leku Valinger

Często	nudności, nagłe zaczerwienie twarzy, uderzenia gorąca (objawy obejmują nagłe uczucie ciepła w górnej części ciała), niestrawność, zaburzenia widzenia (widzenie z kolorową poświatą, nadwrażliwość na światło, niewyraźne widzenie lub zmniejszenie ostrości widzenia), uczucie zatkanego nosa, zawroty głowy.
Niezbyt często	wymioty, wysypka skórna, podrażnienie oczu, przekrwienie oczu, ból oczu, widzenie błysków światła, jaskrawe widzenie, nadwrażliwość na światło, łzawienie oczu, kołatanie serca, szybkie bicie serca, wysokie ciśnienie tętnicze krwi, niskie ciśnienie tętnicze krwi, bóle mięśni, senność, osłabione czucie dotyku, zawroty głowy, dzwonienie w uszach, suchość w jamie ustnej, zatkane lub niedrożne zatoki, zapalenie błony śluzowej nosa (objawy obejmują katar, kichanie i zatkany nos), ból w górnej części brzucha, choroba refluksowa przełyku (objawy obejmują zgagę), krew w moczu, ból rąk lub nóg, krwawienie z nosa, uczucie gorąca oraz uczucie zmęczenia.
Rzadko	omdlenie, udar, zawał serca, nieregularne bicie serca, przemijające zmniejszenie przepływu krwi do części mózgu, uczucie ucisku w gardle, zdrętwienie ust, krwawienie do tylnej części oka, podrażnienie oka, choroba siatkówki wywołana miażdżycą, zaburzenia tęczówki, podwójne widzenie, zmniejszona ostrość widzenia, nieprawidłowe odczucia we wnętrzu oka, obrzęk oczu lub powiek, zwiększone ciśnienie śródoczne (jaskra), krótkowzroczność, zmęczenie oczu, niewielkie cząstki lub punkty w polu widzenia, widzenie poświaty wokół źródeł światła (efekt halo), rozszerzenie źrenicy, przebarwienie białka oka, krwawienie z prącia, obecność krwi w nasieniu, suchość nosa, obrzęk wewnątrz nosa, uczucie drażliwości oraz nagłe osłabienie lub utrata słuchu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

W przypadku chorób takich jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, białaczka, szpiczak mnogi, anatomiczne zniekształcenie prącia, choroba Peyroniego, problemów z sercem, wrzodów żołądka, zaburzeń krzepnięcia lub problemów ze wzrokiem należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Leku Valinger nie stosować łącznie z innymi lekami stosowanymi w terapii impotencji lub w tętniczym nadciśnieniu płucnym.

Lek nie powinien być stosowany w u osób nie nie mających problemów z erekcją.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Valinger może wchodzić w interakcję z lekami stosowanymi w leczeniu bólów występujących w klatce piersiowej (dławicy piersiowej). Leku nie należy łączyć z lekami z grupy azotanów oraz lekami uwalniającymi tlenek azotu – ichjednoczesne stosowanie może spowodować nagły spadek ciśnienia.

Lek może również wchodzićw interakcje z lekami stosowanymiw terapii HIV (inhibitory proteaz), riocyguatem, lekami alfa-adrenolitycznymi.

Stosowanie leku z jedzeniem i piciem

Valinger może być przyjmowany niezależnie od pokarmu. Obfity posiłek może opóźnić działanie leku. Alkohol może zaburzać zdolność do uzyskania erekcji.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Valinger może powodować zaburzenia widzenia i zawroty głowy.