Braunovidon, 100 mg/g, maść, 20 g

jodopowidon, maść, grzybica, odleżyny, oparzenie, owrzodzenia, zakażenie

Opis

Braunovidon to lek w postaci maści na skórę o działaniu dezynfekującym. Braunovidon stosuje się między innymi przy oparzeniach skóry płomieniem albo gorącym płynem, zakażonych owrzodzeniach, odleżynach czy ropnych zmianach skórnych.

Skład

Substancją czynną jest powidon jodowany (Povidonum iodinatum) z 10% zawartością dostępnego jodu.

100 g maści zawiera 10g powidonu jodowanego.

Substancje pomocnicze: makrogol 400, makrogol 4000, woda oczyszczona, sodu wodorowęglan.

Brązowy kolor maści jest cechą charakterystyczną produktu leczniczego i świadczy o jego skuteczności, dzięki obecności dostępnego jodu.

Dawkowanie

Ten lek należy zawsze stosować dokładnie tak, jak to opisano w ulotce dla pacjenta lub według zaleceń lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

• Lek podaje się na skórę, na całą zmieniono chorobowo jej powierzchnię.
• Czas stosowania leku zależy od stanu klinicznego pacjenta.
• Maść może pozostawać na skórze przez długi czas. Opatrunek należy zmienić w momencie odbarwienia brązowego koloru maści.

Dawkowanie: kilka razy dziennie smarować maścią powierzchnię skóry wymagającą leczenia – w początkowej fazie leczenia, dla utrzymania optymalnego działania bakteriobójczego, maść należy nakładać co 4-6 godzin na zakażoną lub sączącą się ranę.

Działanie

Braunovidon działa dezynfekująco.

Wskazania

Braunovidon stosuje się przy:

• oparzeniach skóry płomieniem lub gorącym płynem,
• na zakażone owrzodzenia, odleżyny,
• zakażonych powierzchownych ubytkach skóry, które nie wykazują tendencji do gojenia się z odczynem zapalnym lub głębszym owrzodzeniem,
• ropnych zmianach skórnych (pyodermia),
• bakteryjnych lub grzybiczych chorobach skóry,
• względnie wtórne zakażenia tym samym czynnikiem uprzednio wyleczone.

Przeciwwskazania

Kiedy nie stosować leku Braunovidon:

• jeśli pacjent ma uczulenie na powidon jodowany lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• w chorobie tarczycy,
• w przypadku zespołu opryszczkowego zapalenia skóry,
• w razie planowania lub niedawno zakończonej terapii radioaktywnym izotopem jodu (do czasu zakończenia terapii),
• u noworodków i niemowląt do 6 miesiąca życia.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

• ciężkie reakcje nadwrażliwości.

Częstość nieznana:

• reakcje skórne w przypadku nadwrażliwości,
• niepożądany wpływ na gojenie się ran oraz przemijające bóle, uczucie pieczenia i ciepła w przypadku przedłużonego stosowania; zaburzenia czynności tarczycy w wyniku stosowania,
• zaburzenia czynności tarczycy w wyniku stosowania na dużej powierzchni ciała lub stosowania wielokrotnego, szczególnie na uszkodzonej powierzchni skóry – w takich przypadkach konieczne jest rutynowe monitorowanie czynności tarczycy,
• przypadki zaburzeń osmolarności surowicy, zaburzenia elektrolitowe, niewydolność nerek oraz kwasica metaboliczna z ciężkim przebiegiem, w wyniku wchłonięcia się dużych ilości powidonu jodowanego do organizmu.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

• Leku nie powinno stosować się jednocześnie lub zaraz po zastosowaniu preparatów zawierających pochodne rtęci, ze względu na możliwość oparzenia jodkiem rtęci.
• Podczas terapii litowej nie zaleca się regularnego stosowania maści Braunovidon.
• Brązowy kolor maści jest cechą naturalną, a jej odbarwienie świadczy o konieczności zmiany opatrunku.
• Plamy od maści Braunovidon na ubraniach można usunąć za pomocą mydła oraz wody. W przypadku trudniejszych zabrudzeń można zastosować roztwór amoniaku bądź tiosiarczanu.

Przechowywanie:

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

Stosowanie innych leków

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym również o tych, które wydawane są bez recepty.

Braunovidon może wchodzić w interakcje z:

• lekami zawierających enzymy do opatrywania ran (zmniejszenie ich działania),
• środkami dezynfekującymi lub produktami do pielęgnacji ran zawierającymi rtęć (stosowane jednocześnie z maścią mogą powodować powstawanie substancji żrących),
• solami alkaloidowymi, kwasem taninowym, kwasem salicylowym, solami srebra, solami bizmutu, taurolidyną i nadtlenkiem wodoru,
• lekami stosowanymi w terapii litowej.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża
Lek Braunovidon można podawać do 9. tygodnia ciąży jeśli istnieją istotne wskazania medyczne. Po dziewiątym tygodniu ciąży jod (także w postaci powidonu jodowanego) przenika już przez barierę łożyskową, więc nie należy wtedy stosować maści Braunovidon.

Karmienie piersią
Jod w postaci powidonu jodowanego zawarty w leku Braunovidon przenika do mleka matki, więc w okresie karmienia piersią nie należy stosować leku.

Wpływ na badania laboratoryjne

Utleniające działanie powidonu jodowanego może być przyczyną fałszywie pozytywnych wyników niektórych diagnostycznych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie hemoglobiny lub glukozy w kale lub moczu, za pomocą o-toluidyny lub żywicy guajakowej).

Powidon jodowany może być przeszkodą w wykonywaniu badań tarczycy (scyntygrafii, oznaczaniu jodu związanego przez białko, diagnostyki za pomocą radioaktywnego izotopu jodu), co z kolei może uniemożliwiać leczenie za pomocą radioaktywnego izotopu jodu. Nowy scyntygram może być wykonany nie wcześniej niż 1-2 tygodni po zakończeniu leczenia lekiem Braunovidon.

Stosowanie leku u dzieci i młodzieży

Nie stosować lekuBraunovidon u noworodków, zwłaszcza u wcześniaków oraz u niemowląt do 6 miesiąca życia.